 |
|
|
another beginning.. Woooohhhhooo!!!! coz i had this special request from my very dear friend shak (Shak's Blog) to revive this blog again... =) well, i actually forgot the username and password that i used here.. and even the link for the blog.. he just shared it and boom! i'm here again.. its been a loooooooong time... and lot of things has changed... literally.. LOL while making this entry, i'm also reading my previous posts and video chatting with shak (he's making his coffee right now).. i'm laughing at my entries.. OMG!!! i'm so dramatic.. and i also noticed that i had a lot of grammatical errors.. lol.. (nakakahiya!) uhmmmm.... i think i might continue posting here soon whenever i have something interesting to share (i mostly have boring days..) hehehe... ohhh.... i will also post some of my works on my creative writing class way back 2008-2009 next time.. =) so watch out for it! =) bye for now! xoxo ♥ arkhaye04 ♥
stress... hmm.. how should i start this entry? actually tamad talaga akong magsulat today ehh... pero i need to write to exercise/practice my writing skills (asus! meron ba?)... kaylangan kaseng maging bihasa and familiar sa writing for our journalism class.. magpapublish kase ng 2 issues of our Institute's newspaper, part of our requirement for our class.. ano ba yan, wala akong maisip isulat.. di kase maganda araw ko eh... i'm tired, exhausted and sobrang stress.... all i did today is to take pictures of our org mates, naghahabol kase kami sa deadline ng mga documents sa org namin... okei lang sana, masaya yun for me kaso lang nababadtrip lang ako sa mga freshmen na maaarte... kainis talaga! daig pa mga higher years! i'm trying my best to be soft and calm for them, buti nga i didn't use my authority and position na para pahiyain sila sa iba kase i was so pissed talaga... haay.. kung magpapatuloy pagiging pasaway ng mga yun malamang maaaway ko sila ng di oras... madalas nga naiisip ko na tuloy na magresign na sa pagigigng president kase parang di ko kaya yung pagod and pressure eh.. hirap talaga.. sumasabay pa ang thesis, newspaper, reporting and other paper works from different subjects... feeling ko tuloy di na ako makakagraduate.. honestly, parang nawalan ako ng gana ngayon sa mga bagay bagay. parang i'm such a loser... parang wala akong naaachieve na mga bagay for other people that i love and for my self.. puro failure lahat kaya nastress pa ako... wala na ngang lovelife, daming work, busy busyhan at wala ng time sa sarili. buti na lang mejo okei sa bahay ngayon atleast kahit isa lang nagiging okei na ako... nakakapagod din pala yung araw araw same routine ginagawa noh? nawawalan na ako ng thrill! wala man lang excitement or inspiration para magstrive para sa isang bagay... ganito lang: gising, ligo, kain, pasok sa school, trabaho sa org, lunch, aral, uwi, kain, harap sa computer, tulog.. ganda db? parepareho lang.. nakakasawa na din minsan... TAMA NA! napansin ko puro reklamo laman ng post ko na to.. hehehe... cenxa na dito ako naglalabas ng sama ng loob... sige tulog ko na lang to baka bukas mawala na at magkaroon na ng excitement pagpasok ko.. good night! ^_^
unexpected day... haay... another tiring day... i woke up early but again late for my first subject.. buti mabait teacher namin and di naninita ng late.. hehehe... nakakainis pa yung driver ng jeep. akala ata niya i didn't pay for my fare, nagpaparinig na magbayad na daw nag-one two three.. abal buti di mataas prisyon ko that morning kung hindi pinatulan ko talaga yun.. syempre nakakahiya sa mga pasahero na iba noh... kainis! pero di ako nagpainis sa kanya, after our first subject, i was called by my org adviser para sa pictorial ng every class sa org namin.. syempre sa dami ng mga yun, ngarag na ako sa gagawin.. buti andun si ghick, my classmate and fellow org mate, to help me... we excused ourselves sa english literature teacher namin para lang manghagilap at magpicture ng mga org mates... kakapagod... pero wala man kaming napicturan ni isa, naglakad lang kami, nagerror pa yung digicam... buti our thesis teacher is a techie expert and she fixed it for us... past 10am na at gutom na ako. i didn't eat ng breakfast so pagdating ng ganung oras gutom na talaga ako.. so i bought my lunch na (yung mga classmates ko nagbabaon na kase ngayon so parang may picnic ever na kami every lunch break)... kahit nakakahiya nanghiram na din ako ng plate, spoons and forks dun sa pinagbilhan ko ng ulam... di bale close namna kami ng tindera.. hehehe... pagkatapos kumain, i tought babalik kami sa daily routine na manonood ng dvd, but we did not.. our classmates reminisced their 3 year in AB English.. di ko kase sila classmates nun kaya nagkweto sila ng mga nagyari nun... nagulat ako sa mga kinwento nila.. khit kase classmates ko mga yun, di ko sila maxadong kaclose dati so i was shocked sa mga sinabi nila.. dami palang nagyari na di ko alam.. kakatawa.. hehehe... nung time na para magpa-stat na kami, our statistician had a meeting so it was canceled.. sayang nakiusap pa naman kami sa isang teacher namin na imove na lang yung class tomorrow... but okei lang kase naman we had time to bond... after nun sa stat, they planned to have their merienda.. we were so inggit kase ghick and I had to take pictures pa of our org mates.. kaya sabi namin wait nila kami, and bait naman nila kase naghintay talaga sila na matapos kami... after namin magpicture ng 4 classes, we stopped na kase lowbatt na ang digicam... hinanap namin mga classmates and nakipagkwentuhan ng onti tapos pictorial na.. i thought simple pictorial lang yun, aba sobrang dami ng nakuha... at take note, ibang ibagn luar/pwesto pa kami.. meron sa admin building, sa flagpole, sa snackhouse and sa ilalim ng mangga... nakakatawa talaga puro tawanan na lang kami.. but i was very happy altough sobrang pagod na nun nagaaya silang pumunta ng grandstand para dun magpictorial.. aba sa sakit ng paa ko e hindi ko na kakayanin maglakad pa. pero dahil masaya yun, i grab the opportunity na tutal minsan lang yun.. it was very tiring but i really had fun... next time i'll share all the photos to you guys (kung may nagbabasa man nito) para makita nyo kalokahan namin.. hehehe... haay... till now sakit pa din ng paa ko... i want to sleep na pero ang aga pa pala... dami na naman aasikasuhin bukas... pero kung kasing saya naman ng ngayon, ayos lang, sulit naman ang lahat ng pagod... ciao! ^_^
breaking up is hard to do... June 29, 2008 (Sunday) 8:45am... I received a text message dated June 28, 11:08pm... it was from a very very special person.. I've been waiting for his text talaga.. but after exactly one week of not texting me, he finally had time for it.. but this text did not make me happy although part of me knew this will happen.. before that, few days ago, i was planning to break up with him, not because i don't love him nor because i have someone else... i decided to part ways with him because i got tired of everything... okei lang sana kase i can manage to hold on to the relationship kung may support from him pa na makakaya namin lampasan yun... pero siya mismo parang gusto na din bumitiw from the relationship kaya parang nanghina na ako, nawala na ng hope and got tired of the situation... sabi ko nga sa GM ko sa mga classmates: "Pano mo pa hihintayin ang taong mahal mo kung ayaw na niyang magpahintay sayo, db? napapagod din pala ang puso." one of the reasons behind my plan of breaking up is because i'm also in pain, until now sa madaming bagay.. lahat ng yun dahil sa relasyon namin... niloko niya ako twice... at masakit pa dun eh, alam na halos lahat ng mga schoolmates ko, even my very close friends pero ni isa walang nagsabi sa akin.. kaya when i found out about it, i was shocked and nagmukhang tanga.. nagstart na dun ang pain na naramdaman ko.. and as time passes by, my pain is not fading, lalo pa itong lumalalim.. and dun ako nahihirapan... i became bitter, at ayokong matabunan ng hatred yung love ko for him kaya napagdesisyunan ko yun. so yun na nga, i consulted every person that is close to me, even mga classmates ko na din naman kami sobrang close dati e dinamayan ako sa problem ko (nakakatouch nga e), even my scariest teacher (na hindi na ngayon kase kwela pala siya, medyo bitter nga lang.. peace! hehehe) nagadvise sa akin na mga dapat kong gawin... at first, i'm not open sa idea ng "break up" kase alam ko sa sarili ko na di ko pa talaga kaya ng wala siya.. pero naisip ko naman na parang ganon din naman nangyayari ngayon kase magkahiwalay na kami physically, i mean we didn't have a chance to be with each other's arms kase busy busyhan na... i don't want to demand time naman to him kase alam ko di din niya mabibigay. and daming mga hindrances para di kami magkita talaga... decided na talaga ako, until i made a text message to him na i'm setting him free na.. di ko magawa in person yun kase for sure iiyak lang ako, masasaktan at manghihina. i don't want to see me in pain pag naghiwalay na kami.. isesend ko na sana the day before our monthsary but i changed my mind... i'm still hoping na kahit 1% lang e magbago ang sitwasyon... i waited for the day of our 7th monthsary, baka sakaling magtext siya, and if he did it i will forget everything i thought and planned for those past few days.. June 25 (wednesday), i woke up early to see if may nagtext.. meron nga, i was so happy.. but when i opened the text message, quote lang pala.. haayy.... i waited and waited and waited the whole day.. but no text at all.. i waited the whole night again kahit alam ko na di na siya makakapagtext kase 7pm ang shift niya sa call center at bawal ng magphone. naghintay pa din ako baka sakaling maalala niya na monthsary pala namin.. pero hanggang makatulog na ako, wala ako ni isang text na nareceive from him.. honestly di ko alam kung way niya un para maisip ko na gusto na talaga niyang makipaghiwalay... (naopen na kase niya few times yung hiwalayan issue..) so after that day, i decided na talaga na makipaghiwalay na.. i waited for sunday to talk to him and clear things up.. para na din malaman ko side niya... anyway, balik na tayo sa text niya that sunday morning... sabi niya sa text he will give back my freedom na daw not because he doesn't love me nor may iba na din siya.. he said na kaylangan daw namin to because ayaw niyang maging selfish sa akin kase di na niya ako maaasikaso because of his work... di na daw gaya ng dati na we see each other everyday kase pareho yung destination namin araw-araw.. sabi pa niya i deserved someone that will take care of me at hindi yung katulad niya na napabayaan daw ako at madaming pagkukulang.. kung alam lang niya na kaya kong magtiiis kahit anong mangyari basta kasama ko lang siya... (haay.. naiiyak na naman ako...) as i read his text umiiyak talaga ako, as in hagolgol.. buti na lang at kami lang dalawa ng kapatid ko na bunso sa room at tulog pa siya... kaya i covered my face with my pillow to lessen the sound, baka kase marining niya na umiiyak ako e.. first time kong nafeel yung ganito kasakit na break up.. sabi nila ngayon lang siguro ako nagmahal ng totoo kaya nahirapan at nasaktan ako ng todo sa nangyari... edi yun, after i read everything, i sent him a short message saying , "i knew this wil happen." nagreply siya asking what's my reaction... then i told everything i feel and sinend ko na din yung break up text ko for him... after he received and read my texts, umiyak na lang siya.. syempre nung nalaman ko na umiiyak na siya, lalo lumala pag-iyak ko.. kamuntik pa akong hikain sa sobrang sakit... and pinakamasakit kase sa akin e yung malaman ko na umiiyak yung guy na mahalaga sa akin.. we exchanged messages saying na mamimiss namin isa't isa and that we still love each other but have to part ways pansamantala... nagbilin din kami ng mga bagay bagay... i was so touched when he said that i have to be strong because he know i'm a baby, kase naman first time niyang sinabi na baby ako.. grabe talaga, di ko alam mafefeel ko at that moment.. di ko alam kung matututwa ako or maiiyak kase i felt like I was his baby.. at sinasabihan na malalayo muna siya pansamantala so i have to be strong and take care of my self, so iyak na naman ako dyan at nagkulong sa banyo.. nung okei na ako at bumalik sa kwarto, tinext ko ulet siya saying "thank you".. finally nag-offer siya to be my best friend again (before kase naging kami we treated each other as best friend kase siya lang pinakaclose friend ko na guy). i accepted his offer although di ko alam kung this is for the better or lalo ko lang pahihirapan sarili ko.. basta ngayon all i know is kahit nawala na ang commitment, i still need him beside me kahit hindi na lover.. di ko pa kaya na mawala siya totally sa buhay ko.. he will always be the source of my strength... 12 noon of that same day, after we broke up, katext ko pa din siya... parang wala man nangyari na iyakan at hiwalayan kase tawanan at lokohan na naman kami.. pero para akong sira kase umiyak na naman ako.. he texted all my siblings kase saying, "Kindly take good care of your ate arkhaye ha? please do so, i will not be around her to take good care of her, alagaan nyo siya for me please... thanks.. kindly tell her that i love her.. and don't forget that kahit wala na kami ng ate nyo, i will still be your kuya." sino bang di maiiyak dun db? haayy nakakaloka siya... kaya nga ba kahit dami kong pain na nafeel sa kanya at dami kong bagay na nasacrifice for him eh okei lang and i didn't regret all of it... eto lang masasabi ko, i will always love him kahit anong mangyari.. he will always be a big part of my life.. i'll try to move on but i will not forget him... i'm still hoping that someday, pag maayos na ang lahat, if kami talaga, God will have His way para magkita at magkasama ulet kami.. i really hope na siya na talaga maging partner ko for the rest of my life... ^_^
shocking movie... good evening guys... before ako matulog, i just want to share my reaction sa isang japanese movie na kakatapos ko lang mapanood... the title is "I love my Younger Sister"... actually i saw and read the summary of this sa isang site kahapon.. at first i thought it was just an ordinary teeny booper movie.. pero i was wrong.. as i read nga the summary, i got interested.. biruin nio ung theme ng movie e, forbidden love.. kase naman yung mga bida e nagka-inlaban sa isa't isa, e hindi naman pwde kase kambal sila, as in twins tlga..! pano kaya un noh? they came from a same sperm and egg cell tapos ganun ung nangyari?... haayy... for sure di matatanggap ng lipunan un kc naman napaka-immoral to fall inlove to your brother/sister db? haaayyy... pero db nung time naman nila eve and adam, okei lang naman un? kase db pano dumami ang mga tao sa mundo kung di naging mag-asawa ang mga anak ni eba at adan? db? db? hehehe... hmm... ganito yung story ng movie, as i said kambal yung mga bida... bata pa lang sila mahal na nila ang isa't isa.. pero nagkaiwasan sila for their own sake... kase nga mali.. tapos nung high school na sila, di na nila mapigilan yung nararamdaman nila so kinonfront ng guy (si matsumoto jun un... wahehehe) yung sister niya.. sinabi niya na gusto nga daw niya yung girl, ayaw na daw niyang magtago sa nararamdaman niya. tapos tinanong niya yung girl kung same feelings niya and, kung ganun nga, he will have a kiss from her.. nung una nashock ung girl syempre, pero dahil mahal niya din un, kiniss na niya.. tapos nakakashock kase gumawa sila, as in nag-make love, sa room nila.. haayy kaloka! tapos dun na nagstart yung complicated and forbidden love nila.. although meron girl and boy na may gusto naman sa kanilang 2, di nila yun pinansin at tinry nga nilang iwork out ung relationship.. pero sobrang hirap imaintain yun, tago sila kung magkita.. at ang hirap talaga.. (ako nga din nacarried away e, kase nakakahalata na mama nila, and i'm afraid for them baka malaman ng mama nila yun, syempre mahirap kaya sa part ng mama niya and sa kanila yun... haaayy... kaya naggive up din yung guy, at in the end, napag disisyon nila na wag na talgang ituloy ang tinago nilang relasyon.. haaayyy.... napakahirap at maxado naman complicated ang pag-ibig.. nakakaloka.. anything is possible..! infairness, yung theme ng movie e napakasensitive.. di mo alam kung tatanggapin ng viewers or movie goers yung movie na yun.. infairness, most of the scenes e boring, pero sulit naman kase maganda yung pinakita nilang acting especially yung kay matsumoto jun.. galing.. ang gwapo pa niya dun! hehehe... okei din yung girl, mejo awkward nga lang kase sa movie parang kaseng nagmukha pang matangkad yung bidang girl kay jun.. hehehe... over all, maganda yung movie, very interesting and worth watching.. ~_~ sige yun lang, good night.. hehehe...
bored... good day... musta naman kayo jan? haay... ako, eto sobrang inip na.. parang ang tagal dumaan ng isang araw... wala kase laging magawa eh.. para na akong sira na kahit ano ano na lang pinaggagagawa everyday... pano naman kase wala man lang akong trabaho ngayong summer... wala din mapuntahan na maayos.. wala din bagong dvd na pwdeng panoorin... at wala din pera para makalayas... hehehe... yung mga friends ko naman busy lahat sa paghahanap ng work, palibhasa graduate na sila kaya nagsisihanap na ng mga trabaho.. haaayyy.. kainggit naman sila.. sana ako din makagraduate na para pwde na din akong maganap ng work... hehehe... lam nio ba, para kaming mga sira ng mga kapatid ko kanina... adik kase kami sa sailor moon tv series lately, tapos eh nanonood kami ng concert nila, ayun mga adik.. ginaya mga costumes nila at naghanap talaga kami ng mga damit na halos hawig ng mga damit nila.. wahaha... bumalik na naman ako sa pagkabata. adik! hehe... nakita pa kami ni kuya na nakacostume.. nakakahiya talaga..wahaha.. tawa pa siya ng tawa sa amin, para daw kaming mga sira... nyek! parang siya di adik sa sailor moon noh? nyahahaha... kulang na lang palitan na niya si mamoru... hekhek! the good thing is, nakapag exercise naman ako at nagenjoy pa... hehehe... paminsan minsan okei lang talagang bumalik sa pagkabata, wala kaseng maxadong iniisip noh? ang pinoproblema mo lang kase eh pag gutom ka na at inaantok ka na.. db? haayyy... sarap maging bata... o xa, wala na akong maisip isulat eh.. next time na lang ulet! ciao... ~_~
pictorial day.. hey guys, its me again.. kakauwi ko lang from my vacation at our house in Bulacan.. grabe.. mejo nainip lang ako, pero okei lang kase i got the chance to see my relatives there.. kahit papano nakapagbond din kami.. namiss ko nga lang mga tao dito sa bahay.. hehehe.. natatawa pa ako sa "bunso" namin, kase siya katabi kong matulong every night.. and nung nawala ako, sabi niya, first night pa lang daw na wala ako, di na siya makatulog. di kase sanay na magisa sa kama.. at kumuha pa daw ng damit ko sa cabinet para amoy-amoyin lang niya, (addict sa amoy ko un eh). hehehe... pati yung 2 ko pang siblings namiss daw ako sobra.. saya ko naman kase kahit papano pag nawawala pala ako sa bahay eh, namimiss naman pala nila ako.. nakakataba naman ng puso un db? anyway, i also made a slide sa pictorial day namin last time ng mga siblings ko.. i just want to share it here (nasa friendster ko din to..) eto un:
~leaving the past~ aloha! yah haia is right! it took me a long long ,long time to post again on my blog... i've been busy with my life these past months.. i had tons of paper works, a number of problems with my family and a new (actually not that new.. hehe) lovelife to think about... and oh! i almost forgot to visit or post here... but the good this is, I'M BACK! and i'm ready to share my thoughts and feelings again... hmmm... i realized many things in my life... self realization and with the help of a special person, i thought and realized that i can overcome all of it(thanks for always being around... i really appreciate it... )... and even though i'm not that strong enough to face all of them, i can still surpass those things (i hope so!)... enough of all this drama...! i had much of it and really tired of always doing that.. and i should be happy now.. and must enjoy life! it's really too short to waste! right? hehehe... come on! starting tomorrow, i will leave all the negative things that had happen to me in the past... but i will still think, appreciate, and use all the lessons that i learned... i will be a NEW and BETTER ARKHAYE tomorrow! i should stay strong, happy and of course pretty...! hehehe... and improve my self, not for anyone else but for myself, first... ======================================== leave the past and start a new life!!!.... ^_^
emotion... emotion... emotion... mabuhay! nice to be back... i miss my blog... di dahil sa tamad akong magsulat... or busy ako... or may sakit ako... i know i was absent for almost one month sa blog ko na to... kainis kase mga magnanakaw dito... laging ninanakaw mga cable wires... haay... sana this time di na nila kunin... i hope so... anyway, its been a month na nga talaga na di ako napapasyal dito... kelan ba last post ko? tagal na ata... sabagay once a month lang ata talaga ako kung magsulat... ewan ko ba... di kase ata ako bagay dito... wala naman kase akong matinong masabi, di gaya nyo na bihasa sa pagsususulat... gaya gaya lang naman kase ako... hehehe... pero still, i'm trying to express my emotions, my feelings dito para naman paminsan minsan e marelease ang galit, tuwa, lungkot na nararamdaman ko... and here are my experiences this past few weeks:
di ko alam kung immaturity yun or what... basta in God's time, i hope di na ako maconfuse... pero at this moment, i still enjoy his company... as my friend... no more, no less... ^_^ 
nothing important... konnichiwa! tagal ko na naman nawala... busy kase... anyway, napansin ko lang na parang nagiging photo blog na to... hehehe.. kase naman puro pictures lang nakapost... walang kwenta mga text nila, gaya nito... feeling celebrity at post lang ng post ng mga pictures.. hahaha... kaya, for this post, di ako maglalagay ng mga photos at baka madiscover lang ako... hahaha... basta lately, i'm happy but bored... with my life, with the things that are happening around me... basta bored na bored na ako! parang wla lang... laging ganito, laging ganun! kakasawa! (buti na lang lagi akong napapatawa ng mga friends ko...) pero i'm always doing my best naman para mabuhay ng masaya... ika nga live life to the fullest! and cherish every day of your life... dapat ba akong mainip? what can i do to lessen my boredom? di ba walang kwntang post to... kaya dapat di na lang binasa... hehehe...
|
|
|
